Geotechnika w badaniach, projektowaniu, wykonawstwie i w nadzorze budowlanym

NAJWAŻNIEJSZE ZAGADNIENIA OMAWIANE NA SZKOLENIU
NOWA KLASYFIKACJA GRUNTÓW WG EC7
BADANIA POLOWE I LABORATORYJNE GRUNTÓW WYKONYWANE ZGODNIE Z EUROKOD7
BUDOWA OBIEKTÓW LINIOWYCH: AUTOSTRADY, DROGI EKSPRESOWE, DROGI KOLEJOWE 
ŚCIANKI LARSENA, ŚCIANY SZCZELINOWE I PALISADY Z KOLUMN DSM I PALI CFA
PALE I KOLUMNY
KOTWY GRUNTOWE
PRZESŁONY PRZECIWFILTRACYJNE 
TECHNOLOGIE WZMACNIANIA PODŁOŻA GRUNTOWEGO BUDOWLI I NASYPÓW
WZMACNIANIE PODŁOŻA BUDOWLI I DRÓG – WZMACNIANIE SŁABYCH WARSTW ZBUDOWANYCH Z GRUNTÓW MINERALNYCH 
I ORGANICZNYCH
OSUWISKA, STABILIZACJA OSUWISK

Szkolenie przygotowuje do wykorzystania nabytej wiedzy w procesie wyboru a następnie wykorzystania odpowiednich metod 
badania podłoża i badań laboratoryjnych gruntów, a także podczas projektowania, wykonawstwa i nadzoru nad pracami 
geotechnicznymi prowadzonymi przy realizacji fundamentów budowli naziemnych, nasypów drogowych i kolejowych w trudnych 
warunkach gruntowych. 
Technologie przedstawione na szkoleniu dotyczą: wzmacniania gruntu, wykonywania pali, zabezpieczania stabilności pionowych 
ścian głębokich wykopów, stabilizacji osuwisk, budowy tuneli i budynków opartych na ścianach szczelinowych, wykonywania dróg 
na nasypach i w wykopach z uwzględnieniem stabilizacji skarp oraz budowy nasypów drogowych w miejscach występowania słabych gruntów organicznych.

Uczestnik po szkoleniu:
• rozróżnia rodzaje i stany gruntów zgodnie z zasadami polskich norm i Eurokodu7,
• określa przydatność gruntów do wbudowania w nasyp i utworzenia poduszki gruntowej pod stopą lub ławą fundamentową,
• określa zdolności podłoża do przenoszenia obciążeń od nasypów i budowli na podstawie parametrów gruntów wyznaczanych 
w badaniach polowych i laboratoryjnych,
• planuje i dobiera badania polowe i laboratoryjne gruntów zależnie od typów budowli, wielkości nacisków fundamentów na podłoże 
i rodzajów gruntów zgodnie z wymaganiami polskich norm i Eurokodu7,
• dobiera sposób zabezpieczania pionowych ścian wykopów,
• charakteryzuje metody budowy budynków o wielu kondygnacjach podziemnych przy użyciu technologii ścian szczelinowych,
• wyjaśnia metody wzmacniania podłoża budynków i nasypów komunikacyjnych,
• planuje posadowienie budowli na kolumnach DSM i jet grouting,
• dobiera odpowiednie rodzaje pali,
• opisuje zasady stabilizacji osuwisk w miejscu realizacji budynków i dróg.

W trakcie szkolenia udostępnione do wglądu zostaną foldery ilustrujące różne technologie stosowane w geotechnice i geoinżynierii 
przy budowie części podziemnych budynków i korpusów nasypów autostrad, zaplanowana jest także prezentacja próbek materiałów 
stosowanych w budownictwie drogowym do budowy nasypów z gruntów zbrojonych, elementy ścianek Larsena z tworzyw sztucznych stosowanych przy budowlach hydrotechnicznych, taśmy do budowy materacy geokomórkowych, it

PROGRAM
 

Dzień pierwszy
 

1. Kategorie geotechniczne:
   • budowa podłoża – warunki proste, złożone i skomplikowane,
   • stopień złożoności konstrukcji i rozpiętości elementów nośnych,
   • rodzaj i wrażliwość budowli na zniszczenie, współczynnik konsekwencji zniszczenia,
   • budowle specjalne,
   • dokumenty wymagane w przypadku opracowania opinii geotechnicznej, projektu geotechnicznego w zakresie podstawowym 
   i poszerzonym oraz projektu geologiczno-inżynierskiego.
   
   
2. Klasyfikacja gruntów wg PN i Eurokodu 7:
   • klasyfikacja gruntów wg PN i EC-7;
   • analiza sitowa gruntów, określenie przydatności gruntów i kruszyw do wbudowania w nasyp lub uformowania poduszki gruntowej 
   pod fundamentem,
   • badania makroskopowe gruntów wg PN i EC-7, określenie rodzaju i stanu gruntu.
   
   
3. Badania polowe wg PN i Eurokodu7:
   • planowanie badań polowych zgodnie z EC-7,
   • rozmieszczenie punktów badawczych,
   • dobór badań zależnie od rodzaju obiektu, rozmiarów i nacisków fundamentów,
   • wiercenia gruntów i skał,
   • głębokość aktywna a głębokość rozpoznania podłoża,
   • obliczanie osiadań metodą naprężeń do głębokości aktywnej,
   • interpretacja wyników badań i ocena jakości otrzymanych wyników,
   • sondowania dynamiczne,
   • sondowania statyczne CPTU, 
   • badania dylatometryczne – Dylatometr Marchettiego,
   • badania presjometryczne – Presjometr Menarda,
   • wielkowymiarowe obciążenie gruntu,
   • badania inklinometryczne i georadarowe.
   
   
4. Badania laboratoryjne – zasady działania aparatów, przebieg badania, wykresy i wzory potrzebne do obliczenia parametrów gruntów:
   • planowanie badań laboratoryjnych w nawiązaniu do wykonanych badań polowych,
   • stan i zmiany naprężeń w podłożu gruntowym,
   • pobieranie i transport próbek,
   • aparat bezpośredniego ścinania (aparat skrzynkowy) – wyznaczanie kąta tarcia wewnętrznego i spójności gruntu, prosta Coulomba,
   • edometr – wyznaczanie modułów ściśliwości M0 i M,
   • aparat trójosiowego ściskania – wyznaczanie kąta tarcia wewnętrznego i spójności gruntu metodą kół Mohra. Rodzaje badań 
   przeprowadzanych w aparatach trójosiowych w zależności od rodzaju budowli i tempa wzrostu obciążenia  podłoża w trakcie budowy 
   i eksploatacji obiektu; przygotowanie próbek; konsolidacja izotropowa i anizotropowa,
   • aparat Proctora – wyznaczenie wilgotności optymalnej do uzyskania maksymalnego zagęszczenia gruntów w nasypach 
   i poduszkach gruntowych.
   
   
   

Dzień drugi
 

1. Osuwiska:
   • mechanizm powstawania i rodzaje osuwisk,
   • stabilizacja osuwisk,
   • budowa obiektów i dróg na terenach osuwiskowych.
   
   
2. Posadowienie pośrednie na palach i kolumnach. Obliczanie nośności pali na podstawie parametrów gruntów i na podstawie 
   sondowania CPTU:
   • pale wbijane Franki, Vibro i Vibrex,
   • pale CFA,
   • pale Wolfscholtza,
   • pale wiercone w zawiesinie iłowej,
   • pale żelbetowe prefabrykowane,
   • pale stalowe,
   • kolumny piaskowe i wapienne,
   • kolumny żwirowo-betonowe FSS,
   • kolumny jet-grouting,
   • kolumny CCM,
   • wgłębne mieszanie gruntów na sucho i na mokro – kolumny DSM.
   
   
3. Roboty ziemne i fundamentowanie realizowane w głębokich wykopach; ścianki Larsena; ściany szczelinowe, kotwy gruntowe:
   • zabezpieczenia głębokich wykopów – stalowe ścianki Larsena,
   • technologia wykonywania ścian szczelinowych (metody stropowa, metoda półstropowa, metoda up and down i metoda przypory 
   ziemnej),
   • kotwy gruntowe.
   
   
4. Metody stabilizacji słabego podłoża budowli i nasypów komunikacyjnych; 
   omówienie metod wzmacniania podłoża i przykłady ich zastosowania:
   • wymiana dynamiczna (kolumny kamienne),
   • konsolidacja dynamiczna (ciężkie ubijanie),
   • wymiana gruntu,
   • doziarnianie słabych przypowierzchniowych warstw gruntów spoistych,
   • metoda wyparcia gruntów organicznych z zagłębienia w gruncie,
   • pionowy drenaż,
   • wibroflotacja i wibrowymiana,
   • cementyzacja w skałach i gruntach,
   • stabilizacja podłoża wapnem, cementem i mieszankami popiół-wapno-grunt,
   • zamrażanie gruntów,
   • spiekanie gruntów lessowych,
   • wzmacnianie podłoża budowli i nasypów komunikacyjnych,
   • mikrowybuchy.
   
   
5. Konsultacje, dyskusja
   
   
6. Ocena efektywności szkolenia (test)

WYKŁADOWCA

Pracownik Katedry Geotechniki i Dróg Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej w Gliwicach. Specjalizacja: Geotechnika, 
Geoinżynieria i Budowle Podziemne. Pracuje w budownictwie od 40 lat, początkowo w przygotowaniu produkcji, później 
w wykonawstwie, następnie w projektowaniu a obecnie w Katedrze Geotechniki i Dróg Wydziału Budownictwa Politechniki Śląskiej. 
Projektował i nadzorował realizacje wielu obiektów budownictwa przemysłowego dla branży hutniczej i koksowniczej, budownictwa 
ogólnego i przemysłowego w zakresie konstrukcji stalowych, żelbetowych i fundamentowania a następnie projektował i nadzorował 
w zakresie geotechniki budowę sześciu odcinków autostrad A1 i A4 a także obwodnicy miejscowości Lubień w ciągu drogi 
ekspresowej S7. Wykonywał projekty, ekspertyzy i opinie dotyczące oceny warunków geotechnicznych posadowienia: żelbetowych 
hiperboloidalnych chłodni kominowych w Elektrowni Łagisza i Elektrowni Jaworzno III, fundamentów stalowych hal przemysłowych 
i magazynowych, w tym również płyty fundamentowej hali budynku głównego, maszynowni i fundamentów obiektów IOS 
nowoczesnego bloku energetycznego o mocy 910 MW w Elektrowni Jaworzno III, zbiorników na produkty naftowe dla rafinerii w kraju 
i za granicą, komór technologicznych biogazowni oraz nasypów drogi ekspresowej S7 i autostrad A1 i A4. Doświadczony wykładowca.


INFORMACJE ORGANIZACYJNE

Zakwaterowanie: 20 października od godz. 16:00; rozpoczęcie zajęć: 21 października o godz. 8:30; 
Czas trwania zajęć: 18 godz. akademickich; zakończenie szkolenia: 23 października o godz. 11:00.

Cena szkolenia:
2750 zł netto – zakwaterowanie w pokoju 2-osobowym;
3200 zł netto – zakwaterowanie w pokoju 1-osobowym (ilość miejsc ograniczona);
120 zł netto – zniżka dla stałych klientów oraz przy zgłoszeniu przynajmniej dwóch osób z firmy.

Cena obejmuje: udział w zajęciach, wsparcie poszkoleniowe, materiały szkoleniowe w wersji elektronicznej, 
zaświadczenie ukończenia szkolenia, zakwaterowanie (trzy noclegi), pełne wyżywienie od kolacji w dniu przyjazdu do śniadania 
w dniu wyjazdu.
Cena nie obejmuje: kosztów dojazdu/powrotu uczestnika, opłaty parkingowej oraz żadnych innych kosztów nie wyszczególnionych 
powyżej.

Stawka VAT: 23%
Szkolenie finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych jest zwolnione od podatku VAT.